Otodus megalodon: Jaws in het kwadraat

Paul Hille

Deze lezing gaat over de evolutie van haaien en zoomt in op de (evolutie van) de beruchte haai Otodus megalodon. Deze haai kon groter worden dan een potvis volgens de nieuwste wetenschappelijke inzichten. De tanden konden het formaat hebben van een mensenhand, zij zijn de droom van iedere haaientandenverzamelaar.
Er zijn verschillende visies op het ontstaan van deze haaiensoort en tevens op de relatie met de recente witte haai. Dit wordt in deze lezing behandeld evenals enkele hoogtepunten in de evolutie van de haaien. De verschillen tussen haaien en beenvissen komen aan de orde, en de manieren waarop men tot de wetenschappelijke indeling van haaien komt. Uiteindelijk komen ook theorieën aan bod die een verklaring (pogen te) geven voor het uitsterven van Otodus megalodon. Paul neemt literatuur mee en een aantal fossielen ter illustratie.

Paul Hille (1969) verzamelt sinds 1975 fossielen. Hij is afgestudeerd in bestuurskunde (EUR) en heeft een financiële functie bij de overheid. Hij is actief als amateur paleontoloog. Hij was o.a. redacteur van het geologische tijdschrift GEA, bestuurslid van de Werkgroep Pleistocene Zoogdieren (WPZ) en redacteur van het door de WPZ uitgegeven tijdschrift Cranium.
Ook heeft hij meegewerkt aan verschillende paleontologische tentoonstellingen in Natuurhistorische musea in Nederland. Hij houdt lezingen over verschillende wetenschappelijke vakgebieden.